Η δίωξη έχει επικεντρωθεί σε τέσσερις ενέργειες:

• ειδοποιήσεις προς τους παροχείς συνδέσεων (service providers), ζητώντας τους να "κλείσουν" τις παράνομες ιστοσελίδες
  
• νομικά μέτρα, αστικά και ποινικά, κατά των παροχέων σύνδεσης που αρνούνται να συμμορφωθούν με τις ειδοποιήσεις
  
• νομικά μέτρα, αστικά και ποινικά, κατά των ιδιοκτητών των σελίδων, στις περιπτώσεις που μπορούν να εντοπιστούν
  
• νομικά μέτρα κατά των συνεργών των πειρατών, π.χ. όποιων προσφέρουν links προς sites με παράνομα αρχεία, ή κατά των μηχανών ανεύρεσης που παρέχουν τη δυνατότητα εντοπισμού τέτοιων αρχείων.

Λόγω του μεγέθους του προβλήματος, η άσκηση δίωξης κατά όλων των μεμονωμένων ιστοσελίδων είναι πρακτικά αδύνατη. Στην πλειοψηφία των υποθέσεων η μέχρι τώρα πρακτική που ακολουθήσαμε ήταν η ειδοποίηση των παροχέων σύνδεσης.

Αυτή η πρακτική αποδείχθηκε πολύ αποτελεσματική, με 95% των ιστοσελίδων να έχουν κλείσει μετά την πρώτη ειδοποίηση. Παρ' όλα αυτά δεν καταφέραμε να περιορίσουμε το πρόβλημα της πειρατείας στο Internet.

Νομικές ενέργειες κατά πειρατών και εταιρειών υπηρεσιών Internet

Το IFPI, η RIAA και οι Εθνικές Ενώσεις του IFPI ξεκίνησαν από το 1999 μία μαζική αντιπειρατική εκστρατεία που περιελάμβανε από νομικές ενέργειες κατά ιδιοκτητών ιστοσελίδων με παράνομο περιεχόμενο μέχρι μία παγκόσμια καμπάνια που ξεκίνησε τον Οκτώβριο με ταυτόχρονες ανακοινώσεις Εθνικών Ενώσεων σε πάνω από 20 χώρες. (Action for Legal Music on the Internet and Press Releases, October 26 1999).

Δίωξη μπορεί να ασκηθεί όπου αναγνωρίζεται η ταυτότητα του κατόχου της παράνομης ιστοσελίδας και υπάρχει απόδειξη της διάθεσης πειρατικού υλικού στη σελίδα αυτή. Μεγάλος αριθμός υποθέσεων ακολούθησαν τη νομική οδό στη Γαλλία, τη Δημοκρατία της Τσεχίας, τη Δανία, τη Γερμανία, τη Φινλανδία, το Βέλγιο, τη Σουηδία, τις ΗΠΑ, κ.α.

Στην Ελλάδα, έχει δημιουργηθεί ειδικό τμήμα που θα ξεκινήσει αντίστοιχες ενέργειες μέσα στο 2001.